fbpx

 

PRZESŁANIE CHARIS

W PRZYGOTOWANIU DO PIĘĆDZIESIĄTNICY 2020

O. Raniero Cantalamessa OFMCap 


Dzieje Apostolskie tak opowiadają o tym epizodzie z życia Pawła:

 „Zbiegł się tłum przeciwko nim, a pretorzy kazali zedrzeć z nich szaty i siec ich rózgami. Po wymierzeniu wielu razów wtrącili ich do więzienia, przykazując strażnikowi, aby ich dobrze pilnował. Otrzymawszy taki rozkaz, wtrącił ich do wewnętrznego lochu i dla bezpieczeństwa zakuł im nogi w dyby. O północy Paweł i Sylas modlili się, śpiewając hymny Bogu. A więźniowie im się przysłuchiwali. Nagle powstało silne trzęsienie ziemi, tak że zachwiały się fundamenty więzienia. Natychmiast otwarły się wszystkie drzwi i ze wszystkich opadły kajdany.” (Dz 16, 22-26)

Z rozdartymi ubraniami, otrzymanymi ciosami i kajdanami na stopach, Paweł i Sylas nie modlili się do Boga, aby im pomógł, ale zamiast tego śpiewali chwałę Bogu. Co za wiadomość dla nas, członków Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w tym czasie! Przykład Pawła i Sylasa zachęca nas do odłożenia na bok, przynajmniej do Pięćdziesiątnicy, całej dyskusji na temat koronawirusa, a przynajmniej nie czynienia z niego centrum wszystkiego. Nie zasmucajmy Ducha Świętego, uważając Go za mniej ważnego (lub mniej potężnego) niż wirus..

Ponadto przykład Pawła i Sylasa zachęca nas do śpiewania hymnów Bogu. Może się to wydawać absurdalne i trudne do zaakceptowania, szczególnie dla tych, którzy doświadczają w swoim ciele niszczycielskich skutków tej plagi, ale w wierze możemy zrozumieć, że jest to możliwe. Święty Paweł głosi, że „Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra” (Rz 8, 28). We wszystkim bez wykluczania niczego; stąd też i obecnej pandemii! Święty Augustyn wyjaśnia głęboką przyczynę tego: „Będąc wyjątkowo dobrym, Bóg nigdy nie dopuściłby, aby w Jego dziełach istniało zło, o ile nie byłby On potężny i wystarczająco dobry, aby wydobyć dobro z samego zła” (Enchir. 11: 3).

Nie wychwalamy Boga za zło, które sprowadza całą ludzkość na kolana; wielbimy Go, ponieważ jesteśmy pewni, że On będzie w stanie wyciągnąć dobro z samego zła, dla nas i dla świata. Wielbimy Go właśnie dlatego, że jesteśmy przekonani, że wszystko działa dla dobra tych, którzy kochają Boga, a przede wszystkim tych, których Bóg kocha! Mówię to z drżeniem, ponieważ nie wiem, czy sam byłbym w stanie to zrobić, ale łaska Boża może to zrobić i jeszcze więcej. W nauczaniu w Wielki Piątek w Bazylice św. Piotra starałem się zidentyfikować niektóre z „dóbr”, które Bóg już wyprowadził z tego zła: przebudzenie z iluzji, że jesteśmy w stanie ocalić siebie, poczucie solidarności, które budzi się w obliczu tego zła i które doprowadziło niektórych naszych braci i siostry do heroizmu. Dodałbym dziś: przebudzenie uczuć religijnych i potrzeba modlitwy. Niezwykła uwaga skierowana na gesty i słowa papieża Franciszka, nawet poza światem katolickim, jest tego znakiem.

Ten sam Święty Paweł polecił Tesaloniczanom: „W każdym położeniu dziękujcie” (1 Tes 5,18). Chwała i dziękczynienie, doksologia i dziękczynienie są pierwszymi dwoma obowiązkami człowieka wobec Boga. Podstawowym grzechem ludzkości, który według Apostoła jest źródłem wszystkich innych grzechów, jest odrzucenie tych dwóch postaw: „nie mogą się wymówić od winy. Ponieważ, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu (doxazein) ani Mu nie dziękowali (eucharistein)). (Rz 1, 20–21)

W konsekwencji właściwym przeciwieństwem grzechu nie jest cnota, ale oddanie chwały! Oddanie chwały Bogu, dokonane w obecnych dramatycznych okolicznościach, jest wiarą w najwyższym stopniu. Jezus po uspokojeniu burzy nie wyrzucił Swoim apostołom, że nie obudzili Go wcześniej; Zarzucał im, że nie mieli wystarczającej wiary.

Jest to dla nas szansa w Katolickiej Odnowie Charyzmatycznej, aby powrócić do najczystszych źródeł strumienia łaski: od swych narodzin jawił się on reszcie Chrześcijaństwa jako lud uwielbienia, lud Alleluja.

Nie byliśmy sami. Nasi bracia Zielonoświątkowi mieli takie same doświadczenia. Jedną z najczęściej czytanych książek w Odnowie, po „Krzyżu i sztylecie” Davida Wilkersona, była książka Merlina Carothersa „Od więzienia do chwały”. Autor nie tylko podkreślił sens uwielbienia, ale także wykazał - z Pismem i doświadczeniem w ręku - jego cudowną moc.

Największe cuda Ducha Świętego nie są uzyskiwane w odpowiedzi na nasze prośby, ale w odpowiedzi na nasze oddawanie chwały. W ten sam sposób, o trzech młodych Hebrajczykach wrzuconych do płonącego pieca, czytamy, że jednym głosem zaczęli śpiewać, wychwalać i błogosławić Boga śpiewając hymn, którym modlitwa Jutrzni rozpoczyna się w każdą niedzielę i każdy dzień świąt: Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców ... ”. (Dan 3,51 i nast.). Największym cudem uwielbienia jest ten, który przydarza się temu, kto go praktykuje, zwłaszcza podczas próby, ponieważ pokazuje, że łaska jest silniejsza niż natura.

Cud Pawła i Sylasa w więzieniu - i trzech młodych mężczyzn w piecu - powtarza się w wielu okolicznościach i na nieskończoną liczbę sposobów: uwolnienie się od choroby, uzależnienia od narkotyków, mylnych przekonań, ciężaru własnej przeszłości ... „Staraj się wierzyć” - tak doradza Carothers swoim czytelnikom.

Utopmy więc wirusa w morzu chwały, a przynajmniej spróbujmy to zrobić. Zjednoczmy się z całym Kościołem, który w Glorii podczas Mszy głosi: „Chwalimy Cię, błogosławimy Cię, wielbimy Cię, wysławiamy Cię, dzięki Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja”. W tej modlitwie nie ma błagania, tylko oddanie chwała!

Czekając na Zesłanie Ducha Świętego, zacznijmy od nowa śpiewać z takim samym entuzjazmem, jak w czasie, kiedy pieśni wywoływały łzy tak wielu z nas podczas pierwszego spotkania z prądem łaski Odnowy Charyzmatycznej: "Alabaré, Alabaré", "Come and Worship, Royal Priesthood" i wiele innych.

Jest jedna pieśń, o której chciałbym wspomnieć w szczególności ze względu na jej aktualność. Została skomponowana w 1992 roku przez Don Moena. Jej refren brzmi:

Och, Bóg da drogę
Tam, gdzie wydaje się, że nie ma mowy
Działa w sposób, którego nie widzimy
Utoruje mi drogę.

Nie tylko dla mnie lub dla nas, ale dla całej ludzkości.

Kraj
W piątek i w sobotę 19-20 czerwca 2020r. w Borzęcinie Dużym odbyło się spotkanie Krajowego Zespołu Koordynatorów (KZK) Katolickiej Odnowy w Duchu...
Aktualizacja (zapisy na seminarium bedą odbywać się przez Bibliotekę formacji) Zapraszamy serdecznie do postawienia kolejnego kroku wiary, jakim...
Drodzy Pasterze, Liderzy i członkowie wspólnot Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym w Polsce! Przeżywany przez nas czas jest inny niż dotąd. W naszych...
Drodzy Liderzy, Animatorzy, członkowie grup modlitewnych i wspólnot Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym! W związku z rozprzestrzenianiem się pandemii...
Nowa wizja funkcjonowania i współpracy Krajowego Zespołu Koordynatorów Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym (KZK), przedstawienie bp Andrzeja...
Regiony
Jesteśmy małżeństwem od ponad 24 lat. Z każdym rokiem coraz szczęśliwszym. Z Odnową związaliśmy się prawie tyle samo lat temu i jest to równie udany...
W dniach 14-16 lutego 2020 r. w ośrodku rekolekcyjnym „Nadzieja” w Wybrzeżu k. Dubiecka odbył się kolejny weekend formacyjny przemyskiej Odnowy, w...
Dlaczego Formacja Rodzin? Przed wakacjami Pasterze i Liderzy odnowy lubelskiej podjęli kroki, aby zainicjować ponadwspólnotową diakonię rodzin ,...
Charis
PRZESŁANIE CHARIS W PRZYGOTOWANIU DO PIĘĆDZIESIĄTNICY 2020 O. Raniero Cantalamessa OFMCap Dzieje Apostolskie tak opowiadają o tym epizodzie z życia...
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego rozpoczyna działalność Charis, czyli nowy organizm, zajmujący się koordynacją całej Katolickiej Odnowy w Duchu...
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego, 9 czerwca 2019 r. rozpoczął działalność CHARIS, czyli nowy organizm, służący koordynacji Katolickiej Odnowy w...